- ۰۹۱۲۲۳۱۷۱۱۶
- دامغان - بلوار جانباز- روبروی فنی حرفه ای خواهران
شوری آب تصفیه شده یکی از رایج ترین مشکلاتی است که کاربران دستگاه های تصفیه آب خانگی و صنعتی با آن مواجه می شوند. زمانی که افراد انتظار دارند آبی گوارا، سبک و بدون طعم نامطلوب از دستگاه دریافت کنند، بروز مزه شور در آب باعث نگرانی می شود. در نگاه اول ممکن است تصور شود دستگاه عملکرد درستی ندارد، اما دلایل مختلفی می تواند پشت این موضوع پنهان باشد. شناخت علل فنی و شیمیایی شوری آب تصفیه شده کمک می کند تا بتوان به صورت دقیق تر منبع مشکل را پیدا و آن را رفع کرد. در این مقاله بررسی می کنیم که چرا آب تصفیه شده شور می شود، چه عواملی باعث بروز این مشکل هستند، و چگونه می توان آن را به طور کامل برطرف کرد.
شما می توانید برای خرید هریک از انواع دستگاه تصفیه آب صنعتی و دریافت خدمات نصب و تعمیر تخصصی و همچنین دریافت مشاوره تخصصی با مجموعه آب ناب تماس بگیرید.
برای درک بهتر منشأ شوری آب تصفیه شده باید ابتدا بدانیم که دستگاه تصفیه آب بر پایه چه اصولی کار می کند. بیشتر مدل ها از فناوری اسمز معکوس (RO) استفاده می کنند که در آن آب با فشار از غشایی نیمه تراوا عبور می کند تا ذرات محلول، نمک ها و یون ها جدا شوند. اگر هر بخش از این سیستم دچار خرابی، آلودگی یا اشباع شود، نتیجه کار ممکن است آبی با طعم شور باشد. در ادامه به مهم ترین دلایل این پدیده می پردازیم.
ممبران، اصلی ترین جزء در دستگاه تصفیه آب است که وظیفه دارد بیش از ۹۰ درصد املاح محلول و یون های سدیم و کلر را حذف کند. اگر ممبران فرسوده یا آسیب دیده باشد، جداسازی کامل انجام نمی شود و بخشی از نمک های محلول از آن عبور می کنند. این موضوع یکی از شایع ترین دلایل شوری آب تصفیه شده است.
معمولاً عمر مفید ممبران بین دو تا سه سال است، اما عواملی مانند کیفیت آب ورودی، میزان کلر آزاد و سختی زیاد می تواند طول عمر آن را کاهش دهد. هنگامی که ممبران دچار گرفتگی یا پارگی شود، آب خروجی طعمی مشابه آب لب شور پیدا می کند. در چنین حالتی، تنها راه حل مؤثر تعویض ممبران با نمونه ای باکیفیت و استاندارد است.
قبل از اینکه آب به ممبران برسد، باید از چند فیلتر اولیه عبور کند. این فیلترها شامل فیلتر الیافی، کربن فعال گرانول و کربن بلاک هستند. وظیفه آن ها حذف ذرات معلق، گل ولای، کلر، مواد آلی و بوهای نامطبوع است. اگر این فیلترها به موقع تعویض نشوند، آلاینده ها از آن ها عبور کرده و به ممبران می رسند. در نتیجه ممبران زودتر اشباع می شود و کارایی خود را از دست می دهد.
در بسیاری از موارد، کاربران تنها زمانی به تعویض فیلترها اقدام می کنند که مزه آب تغییر کند. در حالی که این تغییر طعم نشانه ای از بروز آسیب در فیلتر اصلی است. برای جلوگیری از شوری آب تصفیه شده باید فیلترهای پیش تصفیه طبق دستور کارخانه و معمولاً هر شش ماه یک بار تعویض شوند تا بار آلودگی روی ممبران افزایش پیدا نکند.
گاهی منشأ شوری آب تصفیه شده نه در خود دستگاه بلکه در منبع آب است. در برخی مناطق، به ویژه در فصول گرم یا مناطق با سطح آب زیرزمینی پایین، غلظت نمک ها در آب چاه افزایش می یابد. اگر دستگاه برای تصفیه چنین آبی طراحی نشده باشد یا فشار کاری کافی نداشته باشد، غشای ممبران نمی تواند تمام یون های محلول را حذف کند.
افزایش TDS ورودی (کل مواد محلول در آب) باعث می شود خروجی دستگاه نیز شورتر شود. در این شرایط باید از ممبران هایی با ظرفیت بالاتر یا سیستم هایی با دو مرحله اسمز معکوس استفاده کرد تا کارایی حذف نمک افزایش یابد.
اسمز معکوس فرآیندی است که برای عبور آب از ممبران به فشار مشخصی نیاز دارد. اگر پمپ دستگاه توان کافی نداشته باشد یا به مرور زمان دچار ضعف عملکرد شود، جداسازی املاح به شکل کامل انجام نمی شود. همچنین در صورت وجود ایراد در سیستم فلاشینگ (شست وشوی ممبران)، رسوبات نمکی روی سطح ممبران باقی می ماند و عبور یون ها تسهیل می شود.
در چنین حالتی باید فشار خروجی پمپ بررسی و در صورت نیاز سرویس یا تعویض شود. اطمینان از عملکرد صحیح شیر فلاشینگ نیز به تمیزی ممبران و کاهش شوری آب کمک زیادی می کند.
استفاده از فیلترهای تقلبی یا فیلترهایی که با دستگاه سازگاری ندارند نیز می تواند باعث افزایش شوری آب شود. بسیاری از فیلترهای غیراستاندارد، منافذ یکنواخت و دقیق ندارند و در نتیجه توان حذف کامل یون ها را ندارند. حتی ممکن است خود فیلترها به دلیل ساخت غیربهداشتی، ترکیبات شیمیایی ناخواسته وارد آب کنند که طعم شوری یا تلخی ایجاد کند.
بنابراین همیشه باید از فیلترهای اصلی، دارای استاندارد NSF و ساخت کارخانه های معتبر استفاده شود تا کیفیت آب تصفیه شده پایدار بماند.
زمانی که شوری آب تصفیه شده تشخیص داده شد، باید به صورت مرحله ای علت یابی و برطرف شود. راه حل های رفع شوری آب بسته به نوع مشکل و وضعیت دستگاه متفاوت هستند، اما هدف در همه آن ها یکسان است: بازگرداندن کیفیت آب به حالت مطلوب و گوارا. در این بخش مؤثرترین روش های رفع این مشکل را بررسی می کنیم.
اولین و مهم ترین اقدام برای رفع شوری آب، بررسی و در صورت نیاز تعویض ممبران و فیلترهای پیش تصفیه است. اگر مدت زیادی از آخرین تعویض گذشته یا کیفیت فیلترها پایین است، بهتر است تمام مراحل تصفیه بازبینی شوند.
زمانی که ممبران جدید و فیلترهای باکیفیت نصب می شود، طعم آب در همان روزهای اول به حالت عادی بر می گردد. لازم است که بعد از تعویض فیلترها سیستم فلاشینگ را فعال کنید تا از این طریق رسوبات بافی مانده از فیلتر قبلی از بیرون رفته و خارج شود.
پمپ نقش حیاتی در کارکرد دستگاه تصفیه آب دارد. اگر فشار تولیدی کمتر از مقدار مورد نیاز ممبران باشد، میزان حذف یون های محلول کاهش می یابد. برای اطمینان از عملکرد مناسب باید فشار خروجی پمپ با گیج اندازه گیری شود و در صورت افت، قطعات داخلی آن بررسی گردد.
همچنین محدودکننده جریان خروجی باید متناسب با ظرفیت ممبران باشد. اگر محدود کننده جریان به درستی عمل نکند، نسبت آب تصفیه شده به پساب به هم می خورد و بخشی از املاح مجدداً وارد مسیر آب خالص می شود. با تنظیم دقیق این بخش، مشکل شوری تا حد زیادی برطرف می شود.
اگر منشأ شوری در خود آب ورودی باشد، باید آن را با آزمایش دقیق سنجید. دستگاه های تصفیه آب برای محدوده مشخصی از TDS طراحی می شوند و در صورت افزایش زیاد این مقدار، توان حذف کامل نمک ها را نخواهند داشت.
در چنین شرایطی، بهترین راهکار استفاده از سیستم های دو مرحله ای RO یا افزودن فیلتر رزینی برای کاهش بیشتر سدیم است. این روش ها باعث می شود حتی در مناطق با آب شور نیز خروجی دستگاه کاملاً گوارا و بی مزه شود.
در برخی موارد، شوری آب تصفیه شده به دلیل خطا در نصب اولیه یا جابجایی شیلنگ ها اتفاق می افتد. اگر مسیر آب تصفیه شده و پساب اشتباهاً متصل شوند، بخشی از آب شور دوباره وارد مسیر خروجی می شود. برای رفع این مشکل باید اتصالات و جهت جریان آب توسط متخصص بررسی شود.
همچنین وجود نشتی یا انسداد در مسیر لوله ها نیز می تواند باعث اختلال در فشار و افزایش نمک محلول در آب شود. با بازبینی کامل مسیر و رفع نشتی ها، عملکرد دستگاه به حالت ایده آل بازمی گردد.
برای جلوگیری از شوری مجدد آب تصفیه شده، نصب سیستم فلاشینگ خودکار یکی از بهترین اقدامات پیشگیرانه است. این سیستم با شست وشوی دوره ای ممبران از تجمع نمک و رسوب جلوگیری می کند.
علاوه بر آن، سرویس منظم دستگاه شامل تعویض فیلترهای اولیه هر شش ماه، شست وشوی ممبران و بررسی سلامت پمپ باید به صورت دوره ای انجام شود. نگهداری صحیح از دستگاه، بهترین تضمین برای جلوگیری از بازگشت طعم شور در آب است.
در نگاه اول، شوری آب تصفیه شده ممکن است فقط یک مشکل طعمی به نظر برسد، اما در واقع می تواند نشانه ای از وجود املاح و یون های محلول مضر در آب باشد. وجود سدیم بالا در آب آشامیدنی ممکن است برای افراد مبتلا به فشار خون یا بیماری های کلیوی خطرناک باشد. همچنین اگر مقدار یون های کلراید زیاد باشد، می تواند باعث خوردگی لوله ها و وسایل فلزی در مسیر مصرف شود.
در دستگاه های صنعتی یا نیمه صنعتی، استفاده از آب شور ممکن است به سیستم های خنک کننده، دیگ بخار یا ماشین آلات آسیب برساند. بنابراین شوری آب فقط مسئله طعم نیست، بلکه نشان دهنده اختلال در عملکرد دستگاه یا کیفیت پایین منبع آب است.
به همین دلیل، هر زمان که طعم آب تصفیه شده تغییر کند یا حالت شوری پیدا کند، باید بلافاصله منبع مشکل شناسایی و برطرف شود. استفاده از دستگاه TDS متر برای سنجش کیفیت آب خروجی یکی از ساده ترین روش ها برای کنترل وضعیت سیستم تصفیه است. با این ابزار می توان به صورت دقیق متوجه شد که آیا میزان املاح در آب بالاتر از حد مجاز است یا خیر.
شور شدن آب بعد از تصفیه، معمولاً ناشی از خرابی ممبران، ضعف فیلترها، فشار پایین پمپ یا افزایش املاح منبع آب است. با بررسی دقیق هر یک از این عوامل می توان به راحتی مشکل را برطرف کرد. نگهداری منظم، تعویض به موقع فیلترها و استفاده از قطعات اصلی باعث می شود دستگاه در بلند مدت عملکرد پایدار و آب خروجی با کیفیتی داشته باشد. در نهایت، توجه به تغییر طعم یا بو در آب تصفیه شده به عنوان زنگ هشدار اصلی، کمک می کند تا پیش از بروز آسیب جدی به دستگاه، مشکل شوری آب تصفیه شده شناسایی و حل شود.
